در دنیای خردسالان و نونهالان، تاتامی مسابقه جودو فقط محل برد و باخت نیست؛ یک کلاس بزرگ برای زندگیسازی است. در این مسیر، حضور خانواده در کنار کودکان، نقشی فراتر از یک تماشاگر ساده دارد.
وقتی کودک بعد از یک مسابقه نفسگیر، نگاهش را به سمت شما میچرخاند، به دنبال تشویق بیقید و شرط شماست، نه ارزیابی فنی مربی.
در لحظه باخت: آغوش شما به او میآموزد که ارزشمندیاش به نتیجه یک مسابقه وابسته نیست. با گفتن «افتخار میکنم که تلاش کردی»، اعتماد به نفس ازدسترفته را به او برمیگردانید.
در لحظه برد: همراهی شما و کنترل هیجانتان به او فروتنی و مدیریت موفقیت را یاد میدهد.
خانوادهای که کنار گوشه تاتامی، پناهگاه امن روانی کودک است، به او یاد میدهد که زندگی، گاهی برد است و گاهی باخت؛ اما مهمترین چیز، عشق و حمایتی است که در هر دو حالت، منتظرش است.
بیایید کنار بچهها باشیم، نه برای قضاوت، که برای همراهی.
قنبری
